Sipariş seviyesinde gelir yapısı temel olarak aşağıdaki şekilde ifade edilebilir:
Revenue = DMC + MSCC + TC + OPEX + Profit
Bu eşitlik, Direct Material Cost (DMC) ve Material Supply Chain Cost (MSCC) kalemlerinin sipariş kârlılığı üzerindeki doğrudan etkisini göstermektedir. Geleneksel satınalma yaklaşımında odak çoğunlukla birim malzeme maliyetinin düşürülmesine yönelirken, işletme açısından daha kritik olan konu toplam DMC’nin kontrol edilmesidir. Çünkü düşük Unit Price her zaman düşük DMC anlamına gelmez. Gereğinden fazla miktarda satın alma yapılması, toplam DMC’yi artırırken aynı zamanda stok seviyesini de yükseltmektedir.
DMC’deki bu artışın bir diğer etkisi daha vardır. Daha yüksek stok seviyesi; depolama, elleçleme, sigorta, kapasite kullanımı, elde tutma ve bertaraf gibi MSCC kalemlerini de artırır. Dolayısıyla DMC ve MSCC birbirinden bağımsız değil, ekonomik olarak birbirini besleyen iki maliyet grubudur:
Hihger DMC --> Higher Inventory --> Higher MSCC = Lower Profitability
MSCC, bu çalışmada yedi temel maliyet kategorisi altında değerlendirilmektedir: Transportation, Storage, Handling, Insurance, Holding, Disposal ve Capacity Cost. Bu maliyetler içerisinde özellikle Holding Cost, stokta bağlı sermayenin ekonomik etkisini temsil etmesi nedeniyle kritik öneme sahiptir. Holding cost; stok finansmanı, sermayenin fırsat maliyeti ve stokta tutulan varlığa bağlı ekonomik yükü yansıtır. Uygulamada toplam stok taşıma maliyetinin önemli bir bölümünü oluşturabilmesine rağmen, geleneksel muhasebe sistemleri bu maliyetleri çoğu zaman doğrudan ilgili malzemeye veya müşteri siparişine atayamaz. Bu nedenle stokun gerçek ekonomik yükü yönetim raporlarında olduğundan daha düşük görünebilir.
Bu bağlamda işletmelerin yalnızca satınalma birim fiyatını değiltoplam karlışlığı doğrudfan etkşileyen DMC ve MSCC bileşenlerini birlikte yönetmesi gerekir. Daha düşük DMC, daha düşük ortalama stok seviyesini desteklerken; daha yüksek stok devir hızı Working Capital ihtiyacını ve MSCC yükünü azaltır. Böylece hem nakit akışı hem de toplam sipariş kârlılığı iyileştirilebilir.
Bu nedenle stok yönetiminde amaç yalnızca Unit Cost minimizasyonu değil; DMC, MSCC ve Inventory Turnover’ın birlikte optimize edilmesi olmalıdır.